You are currently viewing SĄ SŁOWA, KTÓRE ZOSTAJĄ. SĄ LUDZIE, KTÓRYM JESTEŚMY WDZIĘCZNI.
Oplus_153223170

SĄ SŁOWA, KTÓRE ZOSTAJĄ. SĄ LUDZIE, KTÓRYM JESTEŚMY WDZIĘCZNI.

  • Post author:
  • Post category:Aktualności

Są takie uroczystości, które łączą wydarzenia. Tak właśnie było 15 października podczas naszej akademii – refleksja o świętym Papieżu Janie Pawle II, wskazującym drogę, połączona z wdzięcznością dla nauczycieli, którzy pomagają tą drogą iść.  
Zaczęliśmy od spotkania z Janem Pawłem II – Papieżem wielkich dokonań, ale też zwyczajnej ludzkiej serdeczności. Przywołaliśmy wybrane myśli z jego nauczania, ważne momenty  jego życia, nie zabrakło anegdot, pokazujących, że za wielkim autorytetem krył się człowiek z poczuciem humoru i dystansem do siebie. Jego przesłanie nie jest tylko wspomnieniem – to wciąż zaproszenie do czynienia dobra i do odpowiedzialności za drugiego człowieka. Pięknie splatające się głosy solistek w piosenkach „Leć, muzyczko” i „Zostań tu” wyraziły wdzięczność za Jana Pawła II, któremu tak bardzo zależało na  młodzieży. 
Następnie zwróciliśmy się do tych, którym na co dzień zawdzięczamy znacznie więcej niż szkolne oceny i zapisane tematy. Nauczyciele – przewodnicy po świecie wiedzy, cierpliwi towarzysze naszych sukcesów i potknięć, widzący w nas możliwości, zanim sami je dostrzeżemy. Samorząd Uczniowski skierował do nich życzenia, a scena szybko wypełniła się kolejnymi występami. Za tym wydarzeniem stała klasa 2f, która pod kierunkiem wychowawcy prof. Iwony Skawiny połączyła wszystkie elementy w jedną wyjątkową opowieść. Opowieść poświęconą pamięci o Wielkim Rodaku, który uczył, by wymagać od siebie, choćby inni tego od nas nie wymagali i o wdzięczności wobec tych, którzy każdego dnia wymagania przed nami stawiają.   
Finał należał do Pani Dyrektor. Nie zabrakło serdecznych życzeń dla nauczycieli i wręczenia nagród, które spotkały się z gromkimi brawami uczniów. A na sam koniec wspólne, donośne „Sto lat!”, które najlepiej wyraziło to, czego nie da się ująć w oficjalnych formułkach.